thema_bus thema_city thema_cruise thema_culinair thema_cultuur thema_kids thema_natuur thema_roadtrip thema_sport
Terug naarbovenGallia biedt u aan:Rondreis IjslandMeer info
Rondreis in Ijsland met Gallia

Noorderlicht exploratiereisDe wonderen der natuur

vanaf € 1.430pp
Gallia

Het beste van IjslandEen wonderbaarlijke rondreis

Toegegeven, ik ben een gretige vrouw van 34, best een beetje kritisch ook, met een duidelijke missie: De wereld afschuimen naar schoonheid in verdoken details. Een oeroud spel tussen Moeder Natuur en diegenen die openstaan voor haar mysteries. Mijn doel? Innerlijke explosies beleven van de ziel. 

Het Noorderlicht spotten stond al lang op mijn to-want lijstje.

Nooit gedacht dat haar vibes mij al meteen van in den beginne onderuit zouden halen. En hoe? De eerste stop vanuit Reykjavik richting westen bleek een gigantische wolshop.  De grafisch vormgeefster in mij was meteen verzonken in diepe kleuren, stijlvolle papieren wikkeltjes en strakke letters en ik voelde mijn dagelijkse honger naar inspiratie schap na schap gestild worden. (of was het: “schaap na schaap” ;-) Details kleuren de wereld mooi.  Alsook fantasie.

Toen ik de Grábrók vulkaankrater beklom liet ik diezelfde fantasie even de vrije loop.  Wat lijkt als een gigantische moederchampignon met daarin een schuilende baby-paddenstoel ervaarde ik lijfelijk als een omsluitende baarmoeder met daarin een geborgen kind.  Ik voelde mij à la minute één worden met mezelf en de natuur. Het kleurenpallet van De Saga Valley wiegelde mij tot dronkens toe tussen oker, over groen tot dieprood. Hier en daar vlijen brede stroken groenig mos zich neer als een uitgestrekt deken over koele askleurige rotsen. Beurtelings gewassen met nu eens een krachtige gloed heet water, dan eens een lichte nevelachtige stoffige waterspray. Beiden oncontroleerbaar gestuwd door de krachtige Deildartunguhver waterbron. Het kolkende water van Barnafoss, ook wel de kinderwaterval genoemd, doet me even huiveren. De legende vertelt dat daarin ooit 2 kinderen verzwolgen zijn. Ik mag er niet aan denken...

Dat watervallen ook in reeksen bestaan, ontdekte ik toen Hraunfossar zichzelf kollosaal vanuit de verte aan mij tentoonspreidde. Het deed mij terugdenken aan mijn grootvaders degelijke zwarte haarkam, waar de neerdalende haarslierten zich nu transformeerden tot strakke lijnen van helderblauw stromend flinterdun water.

Tijdens het douchen liet ik mijn gedachten op eenzelfde wijze de vrije loop. Nadien voelden mijn droge kleren aan als verse lakens geurend naar “niks, naar zorgeloosheid”. Rust daalt neer terwijl de avond valt. Ik was helemaal klaar voor het warm en kruidig geurend lamsstoofpotje dat we in het uiterst charmante hotelletje te Reykholt geserveerd kregen. De beroemde gerijpte haai “Hakarl” stond pas morgen op het menu en daar nam ik gedwee vrede mee.

Prachtige natuur in Pingvillir Oxerafoss te Ijsland
Pingvillir Oxerafoss

Vijftig tinten blauw

Zou ik vannacht het Noorderlicht kunnen spotten? Volgens Arianne (Moeder van 5 kinderen en tevens archeologe, met wie ik op de heenweg kort kennismaakte) zou dat best kunnen.  Nippend aan een deugddoende kop hete thee dacht ik nog: “Zoveel schoonheid op 1 dag kan ik niet aan”. Wellicht moet ze mijn gedachten met haar getrainde voelsprieten voor verborgen schatten hebben opgevangen. In haar gulle glimlach en haar ogen las ik begrip voor mijn overweldigende emoties.

Die avond gingen mensen in kleine groepjes hemel kijken. Hier en daar werd een verhaal gedeeld over het thuisfront. Ik ben meer een einzelganger, vandaar dat dergelijke reizen mij wel bekoren. Je hebt er de keuze om in kleine groepjes te reizen. Het dagdagelijkse leven in de reclamewereld is jachtig, vandaar dat ik mij op reis eerder een trage pas aanmeet. Een extra meevaller was dat er onnoemelijk veel afreisdata waren voor deze reis, zodat ik alles perfect kon inplannen. Toch vond ik dat gedempt gekeuvel onder die gigantische open hemel best aangenaam. Ik besloot het Noorderlicht te gaan aftasten, maar dan voor 1 keer aan de binnenkant van mijn oogleden. Ik viel als een gelukkig mens vredevol in slaap tussen krakende lakens in Ijslands’ sneeuwwit. Leve de wellust.

De volgende dag lag het schiereiland Snæfellsnes naakt aan onze voeten. Wat volgens reisgidsen lijkt op een arm met gebalde vuist lijk volgens mij eerder op een ontwakend fallussymbool met een likje witte verf;-) What can I say: “Imagination is a personal matter”. Het pittoreske vissersstadje Stykkishólmur met de in bordeaux bevallig beschilderde houten huisjes werd het vertrekpunt voor een lunchcruise in de Breiðafjörður fjord. De lucht: helder, fris en vol adem. Mentos, maar dan niet uit een doosje. In Bjarnarhöfn betreden we enkele houten schuren waar de beroemde gerijpte haaien (Hákarl) in cadans hangen te bengelen aan grillige oude balken.  Met hun lederen look doen ze mij denken aan Italiaanse Parmaham. Ik proef iets wat ik niet ken maar die me kan bekoren. De daaropvolgende lavavlaktes smeken om mijn zwart-wit fotografie terwijl de oceaankust schreeuwt in wel vijftig tinten blauw. Vanuit mijn hot tub in het hotel laat ik de nachtelijke hemel tot mij komen. Mijn hoofd voelt zo helder aan als de wijd opengesperde hemel boven mij. Ik voel mij ineens heel klein worden en zie alles in één fractie opeens in het juiste perspectief. Dankbaar.

Als er 1 woord is waarin ik mijn unieke rondreis doorheen de kleurrijke meanders van “La dame Ijsland” kan vervatten, dan wint het woord “puur” met verve.- A. Cappaert

Watervallen, vulkanen en gletsjers

Dat watervallen over unieke karaktereigenschappen beschikken, een beetje zoals vingerafdrukken, ontdekte ik toen ik in Gullfoss, oog in oog kwam te staan met de “Gouden waterval”. Mastodont en reus die als een eeneiige tweeling zwaarvoetig het kolkende water indruist. Val na val onderstrepen ze hun aanwezigheid tot een onvermijdelijk statement. Het gebied van Geysir voelt iets lichtvoetiger aan en minuscule waterdeeltjes, stof en nevel beslaan mijn brilglazen en maken mijn huid week en de lucht broeierig. Regenbogen waarvan noch mijn vierjarige dochter noch ikzelf het bestaan afwisten, verruimen mijn visie over kleur.

Heetwaterbronnen, geisers en bubbelbaden omringen mij. Verderop schuren Ijslandse paarden langsheen het avondrode landschap met wilde manen die wapperen tot aan de dijen. De trotse oerbewakers van dit glooiend land. Temidden dit paradijselijk tafereel reikt een lokale inwoner mij een homp zelfgemaakt brood aan. Ondergronds gebakken in een geothermische zone. Neem daar wat ijslandse boter, een glaasje gekoelde Geysir Schnapps, geothermisch gekookte eitjes en haring bij en je kan maar 1 iets concluderen: De schepper bestaat.

Men zegt dat het wachten loont. Al heb ik in mijn leven meermaals gewacht op Godot, die bewuste avond was het heelal mij welgezind. Wat ik ervaarde was een onbeschrijflijk kleurenpallet op een onafgebakend duister schildersdoek. Het meeste leek het nog op de meest intense coïtus die ik ooit beleefde, maar dan vertaald in kleurentaal en afwisselende kleurexplosies. 

Het zuiden van Ijsland, waar de bekende vulkaan met de voor ons haast onuitspreekbare naam “Eyjafjallajökull” huist, betrad ik met enige terughoudendheid. Die vulkaan had in 2010 mijn vlucht naar NY belemmerd dus ik zag haar nog steeds een beetje als de doorn in mijn oog. Met mondjesmaat kon ik het gebied toch appreciëren destemeer omdat ik er in een lokaal museum ontdekte hoe mensen leefden tussen vulkanen en gletsjers. Ik ben ooit toen ik 6 jaar was op een haar na in een gletsjer verdwenen. Ik bengelde slechts met een vingerkootje aan mijn vaders sterke handgrip. Het moet nu toch zo’n 20 jaar geleden zijn dat ik daar nog aan terugdacht, maar de aanblik van de Vatnajökull Gletsjer stuurde mij onherroepelijk terug in de tijd. De zwarte lava stranden en de complete duisternis aan de voet van deze gletsjer vervulden mijn ziel met weemoed. Ik mis je, pa.

Inspiratiebron voor cineasten ... en vele anderen

’s Morgens werd ik wakker en ik voelde mij zo licht als de koele ijle lucht die ik kon opsnuiven vanop mijn balkon. Het ontbijt sterkte mij na een toch wel emotionele nacht (en ietsie pietsie teveel alcohol ;-) Zou ik vandaag opnieuw schoonheden à la “De Gulden Snede” ontdekken?

We trokken verder door het zuiden. Doorheen het Skaftafell National Park won het helder bauw het van het asgrijs. Ijsbergen dobberend als gigantische ice cubes in een schitterend blauw licht. Glooiende vormen, hoekige puntige vormen. Ijs in alle dimensies. Bovenaanzicht, zijaanzicht, onderaanzicht. De inspiratiebron voor filmmakers à la “Ice age” & “Happy Feet”. Vrije zeehonden met gladde huiden die het woord “tijd” verbannen uit hun bestaan. Even later ontdekte ik dat ik op een plaats stond waar National Geopgraphic eerder een foto had genomen die mij destijds diep raakte: het kleine turfkerkje in Hof. Sommige schoonheden mag je niet verklappen. Dit is er zo eentje. “Blue Lagoon” kende ik slechts van cocktailnaam. Nu ken ik de wijdse en kleurrijke oorsprong achter de naam.

De reis deinde uit tot een uitgesperde origami waarvan ik zoveel mogelijk hoekjes en kantjes had willen bekijken, beproeven en opslaan in mijn memorie.  Ik hield alle schoonheid vast als een kind die zonet een berg speelgoed in ontvangst nam van de Sint en het beslist nooit meer zou afgeven. Ik nam mijn tijd om het wonderbaarlijke tafereel van de Seljalandsfoss waterval in mij op te nemen. Witte stromende verticale lijnen, vloeiend een geworden met het omringende groene landschap en ik bedacht: “Overdaad (zelfs aan schoonheid) schaadt.” Zoals het water uit de rotsen barst en neerstort in de diepte, zo liet ik even mijn tranen de vrije loop.

Mijn eigengemaakte fotoboek zou niet veel later op mijn boekenschap pronken tussen mijn verzameling reisboeken. De beleving blijft echter diep binnen in m’n lijf borrelend stuwen als warme geysers, zodat ik er met tijd tot stond en volgens eigen nood, naar kan terugreizen, waar en wanneer ik maar wil.

Meer info over deze rondreis in Ijsland

Deze rondreis door Ijsland wordt georganiseerd door Gallia, de afreisdatum is zelf te kiezen. Meer info vind je op de website.

Meer info